İran’daki mevcut iktidar asla kabul edilemez; adeta bir katiller sürüsüdür. Yazıma bu cümleyle başlamak istedim. Kadınlara yönelik baskılar, idamlar, Şah

8 Mart yalnızca bir kutlama günü değildir. Bu tarih, kadınların emeğini, eşitlik mücadelesini ve insan onuru için verdikleri uzun direnişi

Kapitalizmin metallaştırdığı hayatlarımızda artık yalnızca emek değil, doğanın kendisi de bir piyasa nesnesine dönüştürülüyor. Toprak, su, hava ve ormanlar; yaşamın

Toplum olarak bazen küçük bir cümlenin, samimi bir çağrının ne kadar büyük kapılar aralayabileceğini unutuyoruz. Oysa geçtiğimiz günlerde bunun en

Hukuk, yalnızca mahkemelerde uygulanan kurallar bütünü değil, toplumun birlikte yaşama iradesinin somutlaşmış hâlidir. İnsanların birbirine ve devlete güven duyması, büyük

Cumhuriyet, yalnızca bir yönetim biçimi değil; yurttaşların eşitliği fikri üzerine kurulu bir toplumsal sözleşmedir. Bu sözleşmenin en önemli dayanaklarından biri

Bu ülkede en çok konuştuğumuz iki kavram vardır: din ve dayanışma. Zor zamanlarda nasıl kenetlendiğimizi anlatmayı severiz; yardımseverliğimizle, misafirperverliğimizle övünürüz.

Saf değiştirmek bir siyasal tercih mi, yoksa korku ve çıkarın belirlediği bir yön değişikliği mi? Asıl mesele geçişin kendisi değil,

İktidar yanlılarının tutunacağı tek şey kaldı: dış politika ve “dünya liderliği” avuntusu. Bugün mutfağa giren herkes gerçeği görüyor. Tencerede kaynayan

Seçmen adına konuşması gereken Meclis, giderek kararların onaylandığı bir mekâna dönüşüyor. Milletvekillerinin denetim gücü zayıfladıkça temsil krizi derinleşiyor. Bu tablo

Bu ülkede en hararetli tartışmaların ikisi yıllardır aynı masada: laiklik ve ulus-devlet. Biri “devletin dine mesafesi” diye özetleniyor, diğeri “ortak

Toplumsal çatışmalar “insanların bozulmasıyla” değil, kaynakların, hukukun ve temsilin adaletsiz işlemesiyle büyür. Kimlikler üzerinden sürdürülen siyaset, çözümü değil gerilimi üretir;

Bir kenti yönetmek, yalnızca yollar yapmak, binalar dikmek ya da parklar açmak değildir. Asıl mesele, insanın içinde huzurla yaşayacağı bir

Son yıllarda ülkede yaşanan ekonomik sorunlar artık yalnızca enflasyon, işsizlik ya da döviz kuru artışıyla açıklanamaz hale gelmiştir. Mutfaktaki yangın

Son on–on beş yıla baktığımızda, dünyanın birçok köşesinde aynı sahne ortaya çıkıyor: Sandık var, seçim var, parlamento var… Ama gerçek

İnsanların doğdukları yere yönelik özlem duygusu, yüzeysel bir nostaljiden çok daha fazlasını ifade eden, psikolojik ve kültürel yönleri bulunan karmaşık

Atlas’ın ölümü sadece bir adli vaka değil; çocuklara yönelik şiddetin ve ihmaller zincirinin acı sonucu. Üstelik bu kez sarsıcı olan

Asgari ücret, taban olmaktan çıkıp ücret belirlemenin referansına dönüştükçe ücret skalası daralıyor; çalışan önce itiraz ediyor, ardından borç, işsizlik riski

İklim koşullarına rağmen yoğun katılımla gerçekleşen Menteşe 2. El ve Takas Pazarı, ekonomik gerçekliğin yanı sıra dayanışmayı, sürdürülebilirliği ve yerel

Sokaklara taşan heyecan, okul bahçelerinde tutulan nefesler, sınıf kapılarında biriken beklentiler… Evet, karne tatili yaklaşıyor. Ama o bahçelerde koşan çocuklar

Son yılların en çok konuşulan kelimesi: göç. Sınırlar aşan kalabalıklar, dolup taşan şehirler, gergin tartışmalar… Hep aynı soruyu soruyoruz: “Neden

Başta duranların gücü her zaman para bolluğundan gelmez. Bazen tam tersi olur. Cebinde para azalan insan sayısı artar. Yoksulluk yayılır.

Bir köşe yazısı yayımlandı, yardım çağrısı karşılığını buldu: Üç duyarlı yurttaş iki kız öğrencinin kışlık giyim ve eğitim giderlerine destek

Her yılbaşında umutlar çoğalır, hayaller kurulur. İnsan, takvimin bir yaprağı daha düştüğünde, ister istemez içinden “Belki bu yıl” der. Belki