Muğla denince akla önce deniz geliyor: Bodrum, Marmaris, Fethiye… Turizmin ışıkları, yaz kalabalığı, sezonluk işler. Oysa Muğla’nın göç meselesini anlamak

İnsan hakları çoğu zaman soyut bir “evrensel değer” gibi anlatılır. Oysa insan hakları, en somut hâliyle hayatta kalma hakkıdır: Kapının

Emeklilerin durumunu yazmak insana artık anlamsız gibi geliyor. Çünkü duyan yok. Devlet duymuyor, siyaset duymuyor, sokak bile bu sessiz çığlığa

Apartmanların ışıklarına hiç dikkat ettiniz mi Gündüz perdeleri kapalı, gece yarısına doğru tek bir odadan ekran ışığı sızıyor. Çoğu zaman

Devlet deyince çoğumuzun gözünde hemen bayrak, parlamento, başkan, meclis görüntüleri belirir. Oysa insanlık tarihine biraz geriden bakınca devletin hiç de

Kask, Eldiven, Sabır ve Sevgi: Bir Çocuğun Yirmi Dört Saati On üç yıl boyunca Özel Gereksinimli Bireylerle çalıştım. Toplam kırk

Yıllardır aynı şeyleri yazıyorum, bazen kendime bile “Abartıyor muyum” diye soruyorum. Sonra dünyanın hâline, Avrupa’ya, Arap Yarımadası’na, bir de bizim

Bu hikâyenin teknik adı aslında “nedensellik”. Ama biz onu Türkiye’de şöyle yaşıyoruz: Ne kadar baskı o kadar çoğalma. Uzun zamandır

Parti kurultayları, siyaset hayatının en gürültülü ama çoğu zaman en az anlaşılan anlarıdır. Salonun içinde sloganlar, dışarıda kulisler, televizyon ekranlarında

Bir toplumun sokaklarına, duvarlarına, ekranlarına ve sahnelerine dikkatle bakarsanız, aslında o toplumun ruh hâlini görürsünüz. Çünkü sanat, yalnızca “güzel şeyler

Dünyanın gündemini açtığımızda karşımıza çıkan manzara neredeyse hiç değişmiyor: savaşlar, çatışmalar, kutuplaşmalar, öfke. O kadar çok gürültü var ki, barış

Her gün ekranlara düşen o cümleyi artık ezbere biliyoruz: “Bir kadın daha öldürüldü.” Ama biz çoğu zaman en kritik soruyu

“Birlikte düşünmek” denildiğinde çoğu zaman akla sadece sohbet etmek gelir. Oysa burada kastedilen, sıradan bir konuşmanın çok ötesindedir: Birlikte düşünmek,

Menteşe Pazar yerinde kurulan 2. el ve takas pazarı, ilk bakışta sadece “alışveriş” yapılan bir alan gibi görünebilir. Oysa oraya

Birinci Bölüm: Değişen İnsan, Yetişmeye Çalışan Kültür Sokağa çıktığımızda, toplu taşımaya bindiğimizde, telefonu elimize aldığımız her an aslında aynı sorunun

Demokratik ülkelerde siyasi parti kapatılması, sadece hukuki bir tartışma konusu değil; aynı zamanda demokrasinin niteliğini gösteren önemli bir gösterge. Sandığın

Atatürk’ün kurucu siyaseti, hukukun laikleşmesi, eğitim birliği, dil reformu ve kalkınma hamleleriyle ulusal kimliğin günlük hayatta tecessüm ettiği (somutlaştığı/vücut bulduğu)

Asansörde iki kat arası süren sessizliği bilirsiniz. Gözler yerde, parmak çağır düğmesinde, zihnimiz bambaşka yerlerde. O kısa yolculuk, kent yaşamının

İlkokulun ilk yılları, hem bedenin hem de beynin en hızlı öğrenme ve uyum dönemidir. Bu yaşta doğru beslenme; boy–kilo artışı,

Sosyal politika tam da burada, lütuf dağıtan bir el değil; vatandaşın düşmeden önce tutunabildiği sağlam bir korkuluk olmalıdır. Devleti ayakta

— Mahalleden kente yayılan kültürel ağlar, güveni ve ortak üretimi büyütür Bir kenti yalnızca yolları, köprüleri, binalarıyla ölçtüğümüz sürece, orada

Yerel idare, yurttaşın “seyirci” olmaktan “özne” olmaya geçtiği ilk sahnedir. Sandık günü demokrasinin şöleni gibi görünür; oysa demokrasinin asıl mesaisi

Cumhuriyet “egemenlik millete aittir” der; demokrasi bu egemenliğin nasıl kullanılacağını—katılım, hukuk ve denge–denetleme—tarif eder. Ama bu ilkeler havada asılı kalmaz;

Katılımla Güçlenen Demokrasi Yerel demokrasinin gücü, sandık günü kalabalıklarından değil; mahalle arasındaki küçük tartışmalardan, bütçe sayfalarının herkesin anlayacağı bir dile