Tarımda sorunlar daha da artıyor

Daha bundan 10-15 yıl öncesine kadar tarımda kendi kendine yetebilen dünyadaki 7 ülkeden biri iken gelin görün ki, samanı bile ithal eder hale geldi. Ekilemeyen topraklar, girdilerin yüksekliğinden dolayı toprağını ekemeyen ve terk eden üreticilerin sayısı her geçen yıl daha da artıyor. Artık çiftçi ve hayvan üreticileri bırakın ürettiğinin karşılığını almayı zararına üretim yapıyor. Bunun sonucu da borçları katlanıyor ve bir süre sonra üretemez hale geliyor ve işini terk ediyor. Bütün bunlara ilave olarak tarımdaki yanlış politika ve uygulamalar da eklenince üretici yok olma noktasına geliyor.

2002 yılında 2.4 milyar TL olan çiftçi borcu Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu’nun 2021 yılı Şubat ayı raporuna göre 137 milyar TL’ye çıkmış. Bu rakam yalnızca çiftçilerin bankalara olan borcudur. Tarım Kredi Kooperatifleri ve piyasaya olan borçlarda eklendiğinde çiftçinin borcu 180 milyar TL’yi aşıyor.

 Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS) verilerine göre üretimi terk eden çiftçi sayısı korkunç boyutlarda. Neden korkunç diyorum? Çiftçi yoksa tarım yok, tarım yoksa da gıda yok! ÇKS’ye  göre çiftçi sayısında 700 bin kişilik azalma oldu. Ziraat Odası’nın 4 milyon üye rakamı ele alındığında odaya kayıtlı 2 milyon çiftçi bugün çiftçilik yapmıyor. 

Küçük bir örnek; başta Konya olmak üzere İç Anadolu’nun ovaları tarım ambarı olarak bilinirdi eskiden. Ya şimdi? Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO) kendi çiftçisinden bin 800 liraya aldığı buğdayı yurtdışından 2 bin 450 liraya ithal etti. Bin 950 liraya da piyasaya sattı. Kurumsal olarak ciddi zarar oluştu.  Samanı bile ithal ettiğimiz o tablo hala gözümüzün önünde ve hafızalarımızda canlılığını koruyor. TMO dışarıdan buğday ithal ederken kendi bereketli ovalarımız ürünsüz boş kalıyor, üretemez hale gelen çiftçimiz ise evde boş oturuyor.

Buğdaydan tutun narenciyeye, pancardan tutun incire, hububattan tutun küçükbaş ve büyükbaş hayvan üreticisine varıncaya değil üretici perişan ve yok olma noktasında. Eğer gerekli önlemler acilen alınmaz, milli bir tarım ve üretim politikası oluşturulup hayata geçirilmezse gıda da dışa bağımlı hale geliriz. Bu hale geldikten sonraki durumu anlatmaya bile gerek yok!!!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.