Nereye kadar

Son günlerde UMUT kelimesi takılıp duruyor dilime…

Esasen UMUT çok zengin bir kelime. Kelimenin zengini, fakiri mi olur dememek lazım.

Üstelik bu kelime yalnız değil. Şöyle ki; UMUT, UMUTSUZ, UMMA, ÜMİT v.s.

 Başka kelimelerle kullanıldığı zaman ise; umutsuz vaka, umut kaynağı, umut taciri, umutlar başka bahara, umut etmek, umut her şeyden muaf, umut fakirin ekmeği, umut yiğidin kamçısı v.s.

Türk Dil Kurumu’na (TDK)  baktığımızda umut kelimesinin anlamı şöyle; “Ummaktan doğan İÇ ERİNCİ, güven duygusu, bu duyguyu veren şey” olarak tarif edilmiş..

Bu tarif içinde geçen ERİNÇ var. Buna baktığımızda ise (Erinç) şöyle tarif edilmiş; “ Hiçbir üzüntüsü, sıkıntısı, hiçbir eksiği, hiçbir acısı ve tasası bulunmama durumu”

Eğer ERİNÇ kelimesinin anlamı bu ise insanın “ vah zavallı kelime” diyesi geliyor.

Çünkü sözünü ettiğimiz bu kelimeler insanlara mahsus kelimeler, kullananları, yaşayanları, bilenleri insanlar. Neden “vah zavallı kelime”ye gelecek olursak; bu kelime öylesine fakir, yoksul, fukara kelime ki yani ERİNÇ o kadar zavallı ve yapayalnız bir kelime ki; kullananı tek-tük de olsa bu kelimenin anlamını yaşayanının olduğuna inanmak mümkün değil bana göre. Olacak iş mi bir insanın (kim ve hangi çapta olursa olsun) “hiçbir üzüntüsü, sıkıntısı, hiçbir eksiği, hiçbir acısı ve tasası” bulunmasın?!

Umut, ümit, ummak…

Umutla ümit aynı anlamdı ise de ummak biraz farklı galiba. “Ummak; olması istenen bir şeyin olmasını beklemek ve bir şeyin olabileceğini sanmak”

Ben kendime derim ki çoğu zaman; “Oğlum bak dinle beni. Umut tacirlerine kapılmadan umutlu ol (ümit et) umut her ne kadar fakirin ekmeği ise de aynı zamanda yiğidin kamçısıdır. Ama akıllı ol ve ERİNÇ’e inanma,  hiçbir zaman ERİNÇ umma, ERİNÇ bekleme…”

“UMUT fakirin ekmeği…”

Tamam da zengini nesidir?

Umut zenginin şusudur diye halk arasında tutmuş, benimsenmiş bir söz yok…

Varsa da ben bilmiyorum.!

“Umutsuz yaşanmaz.!” Anladık ama; Umutla yaşamak.!

Nereden nereye kadar..?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.