BİR ÇOCUK BİN ÇOCUK-1

Çocuk mutsuzsa, dünya mutsuzdur. Özellikle çocuklar için o milletten, bu milletten ayrımı yapılamaz. Çocuk çocuktur. Mucit Albert Einstein, “Dünyada bir tane dahi çocuk, mutsuz olduğu sürece, büyük icatlar ve ilerlemeler hiçtir”, demiştir. Doğrudur, bir çocuğun mutsuzluğuna, umutsuzluğuna sebep olanlar, çanak turanlar, göz yumanlar hepsi külliyen suçludur, suç ortağıdır.  Yine, yeni, televizyon haberlerinde duyduk, ailesi tarafından okutulmayıp evlendirilmek istenilen bir çocuk, bu durumu yetkililere bildirebilmiş ve devlet korumasına alınmış. Böylece bir çocuk daha kurtulmuş oldu karanlıktan, cehaletten.

 İnsanların olduğu her yerde maalesef böyle şaşılacak, akıl dışı durumlar olabiliyor. Özellikle çocuklara, savunmasızlara karşı yapılanlara daha duyarlı olunması gerekir. “Bir çocuk, bin çocuk” diye bakmalıyız. Okuyamayan kız çocukları, sokak çocukları, kimsesiz çocuklar, savaş mahallindeki çocuklar… Kurtarılamayan bir çocuk dahi olsa bu; toplumun, insanlığın büyük ayıbıdır.

Dünyadaki hiçbir dil, izah edemedi, olup biteni. Sessizlik böyle böyle icat edildi” demiş, K. Murat Yanık. Ne güzel söylemiş. Gerçekten de haksızlıkları anlatmaya, dünyadaki hiçbir dil yetmeyecektir. Öyle haksızlıklar vardır ki bir çocuğun bakışında, duruşunda saklıdır, görmesini bilene… Psikologlar; duymuşsunuzdur, küçük çocukların ruh dünyasını tespit için resim çizdirirler. Çocuklar her şeyi çok güzel resmederler, bakmasını bilirsek. Bu resmedişi ünlü şair Dilaver Cebeci “Çocuk Ve Resim” başlıklı şiirinde çok güzel anlatır. Şair, aşağıdaki mısralarında resim yaparken çocuğun, gökkuşağını önüne serdiğini söyler.

Bir çocuk resim yapıyor;

Tutup ebemkuşağını sermiş önüne

Ve o asîl beyazlığa eğmiş başını,

Kalemleri yeşil, mavi, sarı…

Düşürmüş de kaküllerini bir masal beldesine,

Huzura şekil veriyor incecik parmakları…

Çocuk; kağıdın asil beyazlığını, kalemleri ile boyar, böylece huzura uzanan bir masal beldesine gider. Aynı güzellikte süren “Çocuk Ve Resim” şiirinin son kısmı ise şöyle bitiyor;

Ah çocuk, canım çocuk,

Gel şu dünyayı kirli libâsından soy!

Düşleri nakışlı çocuk, elleri hünerli çocuk,

Resminin bir yerine beni de koy…

Dünyayı kirli elbisesinden çıkartacak olan çocuklardır elbet. Çocuk saflığı ve temizliği dünya barışını sağlamada tek başına büyük bir güçtür. Bunu fark eden toplumlar, çocuk eğitimine özen gösterirler. Çocuklar sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptirler. Dünya çocuk hakları sözleşmesi ile çocuk hakları koruma altına alınmıştır. Bunlar tarihteki sevindirici atılımlardır. Şüphesiz vizyonu geniş insanların girişimci teşebbüsleri ile bu gelişme ve ilerlemeler kaydedilmiştir. “Bir çocuk, bin çocuk” bakış açısından bakılırsa kendiliğinden oluşan gelişmeler olacaktır. Bir çocuğun temsil ettiği en az bin çocuktur, belki de daha fazlası, bütünüdür. Bu anlayış ile çocuk hassasiyeti üzerinde durulursa kişilerin bu konudaki farkındalığı artacak, önemli ilerlemeler olacaktır. (Devam edecek.)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.