Muğla Yenigün Gazetesi

Ülkede her şey karışık da, Marmaris”te hepten karışık!

Hani eller gider mersine, biz gideriz tersine örneği.

Sanki bu ülkenin yasaları yetersizmiş gibi. Sanki bu ülkenin cumhuriyet savcıları görev yapamıyorlarmış gibi. Sanki bu ülkenin bağımsız mahkemeleri yokmuş gibi. Bir televizyon gazetecisinin iki yanına oturan iki siyasetçi, birbirlerini suçladılar. Biri suçladı, diğeri kendini savundu.

Sonuçta herkes kendi siyasetçisini savunuyor. İktidarın kendi hırsızını savunduğu hatta  kolladığı iddia ediliyor. Ülkede şimdi adeta bir halk mahkemesi kurulmuş havası var. Herkes savcı oldu yargıç oldu, yargılama yapılıyor. Kendilerine durumdan görev çıkarması gereken savcılar sindirilmiş gibi mi geliyor ne! Evet öyle. Düşünüyor insan.

Yazmakla bitmez. AKP iktidarında ülkenin uğradığı erozyon ve yaşadığı sistem korkusu unutulur cinsten olmamıştır. Cumhuriyet döneminde rastlanmamıştır. Cumhuriyetin temel değerleri bu güne kadar hiç böylesine açık yara almamıştır. Cumhuriyetin maddi kazanımları dahi satılarak elden çıkarılmıştır. Adeta ülkenin satılacak artık bir şeyi kalmamıştır.

Ben kendi ülkemde miyim, ya da ellerin diyarında mıyım bilemiyorum şimdi! Ülkenin girilmedik yeri kalmadı. Türk Telekom”un  kendisi de gitti, Türk”ü de gitti! Sahibi başkası, Araplar, biz başında kalan Türk kelimesiyle kendimizce avunuyoruz! Bir ülkenin telekomünikasyon sisteminin satılmasına aklım ermiyor. Örnek çok hem de pek çok.

Şimdi siz bana diyeceksiniz ki, bunları yazıyorsun da, Marmaris”te verilen iftar yemeğinde AKP”ye yapılan 725 kişilik katılımın anlamı nedir?

O katılım daha bir şey değil! Daha çok.. Gerisi gelecek. Hem de çok gelecek. Aslında ben biraz da eksik kuruyorum cümleleri.. AKP”ye gitmeye zorlananlar gidiyor! N’apsın insanlar gitmesinler de.. Yerel iktidardan ümidi kestiler. Geride bırakılan dört buçuk senede taş taş üstüne konulamadı. Sadece önceki yönetimin yatırımlarıyla övünüldü durdu. Önceki Belediye Başkanı İsmet Karadinç”e bir kez olsun minnet ve şükran duygusu belirtilse iyi, o da yok. Enkaz edebiyatı yaptılar. Ama gelene gidene enkaz dediklerini gösterdiler. Barajla su sıkıntısı çekmediler. Kanalizasyonla, arıtma tesisleriyle övündüler. Kültür sanata kapadıkları amfitiyatroyla, olimpik özellikli kapalı spor tesisleriyle, tenis kortlarıyla, çim sahaları, semt ve halı sahalarla, yarı olimpik yüzme havuzuyla, yaşlılar yurduyla ve daha pek çok alt ve üst yapı tesisleriyle şişindikleri Marmaris”e, dört buçuk yılda kendileri tek bir taş koyamadan gidecekler ya… Ona yanarım. Üzüntüm bu yüzden. Çoklarının eleştirdiği, şöyleydi böyleydi ama, SODEP”li rahmetli Muharrem Elgin bile sapına kadar sosyal demokrattı ve de pek çok esere imza atıp gitmişti.

Sayısı 1000”e varan katılımcının doldurduğu AKP”nin iftar yemeği, sıradan bir iftar çadırı gibi değildi. İnsanlar baloya gider gibiydiler. Ben Kanal 48 TV”den izledim. Görebildiğim kadarıyla herkes şıktı. Partiye katılımın çokluğu ve de geri kalanlar için bir başka gün tören düzenleneceği anonsu, bu günkü CHP”li yerel yönetimi iktidara taşıyanlara taş atar gibiydi. Daha, geride taş atılanların da olduğunu, son günün beklendiğini tahmin etmek zor değil.

Zor değil, altı ay sonrasını görebilmek. AKP iftar yemeğine katılanlar demiyorum,  görenler duyanlar birbirine anlatsalar yeter! Bu insanları AKP”nin kucağına itenler utansın! Marmaris”le ilgili, bu ülkeyle ilgili tek bir proje üretemeyenler, kendileriyle bile kavgalı olanlar utansın.

Gerçek sosyal demokrat sistemi AKP uygulamakta, kim ne derse desin.

Ülkede karışıklık var ama, Marmaris birleşmeye zorlandı! Marmarisli şimdi birleşiyor. Neden birleşiyor, sonraki yazımda anlatmaya çalışacağım.

Ben gene de, Atatürk”ün gösterdiği yolda, Cumhuriyet Türkiye”sinde, laik ve demokrat ülküde birleşme ümidi yayanlarda ve insana değer verilen yerlerde birleşin derim.